Mijn avontuur in Lapland

Fins Lapland: het klinkt als een sprookje. En dat is het ook, ontdekt reisjournalist Linda van de Pavoordt.

Ik kan bijna niet wachten tot we geland zijn en mijn avontuur in Fins Lapland echt kan beginnen. Al een poosje geleden zijn we de denkbeeldige Poolcirkel overgevlogen. De camera aan de buitenkant van het vliegtuig, dat richting het noorden van Finland koerst, registreert de landschappen waar we overheen vliegen. Net als bijna alle beeldschermen om me heen staat het mijne ingesteld op deze live camera. Want wie heeft er een Amerikaanse serie nodig om de tijd te doden als je dit soort filmische beelden onder je door ziet schuiven? Hopen sneeuw maken het landschap hier in het Hoge Noorden wit, zacht en aaibaar, het rondt hoeken af en maakt dalen minder diep. Het ziet er bijna uit als een zacht donzen dekbed, waar je jezelf zó in kunt laten vallen.

In de sauna boven de poolcirkel

En dat doe ik later ook, zij het van minder grote hoogte. Na een lange dag in de buitenlucht warm je lekker op in de sauna (een echt Finse traditie), om vervolgens af te koelen in een ijswak (brrrr), door gewoon buiten rond te lopen in de Finse winter, of door een sneeuwengel te maken. Werkwijze: laat je achterover vallen in een vers stuk sneeuw (eerst even checken of er niets onder ligt) en beweeg je armen langszij van boven naar beneden om de afdruk voor de ‘vleugels’ te maken. Ik kies echter voor de tweede optie: slechts ‘gekleed’ in een handdoek buiten rondlopen bij een temperatuur van min tien graden vind ik al behoorlijk intens. En die sneeuwengel dan? Die maak ik een dag later, lekker warm in mijn skikleding.

Poedersneeuw

Tevreden over mijn sneeuwengel huur ik schoenen en ski’s, neem een sleeplift naar boven en speel een beetje met de punten van mijn ski’s in desneeuw: wat ik gehoord heb over de sneeuw boven de Poolcirkel, klopt. Het is vederlicht en droge poeder, bijna alsof het niet echt is. Eenmaal bovenaan de helling kijk ik het dal in. Een mooie, brede en vooral rustige piste spreidt zich voor me uit. Waar zijn toch al die mensen? Wintersport hier is écht een andere belevenis dan in de Alpen. Ik zet af en zweef de vrijwel lege piste af. Dus dit is wat ze bedoelen met poeder rijden! Mijn ski’s glijden als messen moeiteloos door het verse, vannacht gevallen laagje sneeuw. De kwaliteit van de sneeuw is hier bijna altijd zo, verzekert een local me. Schijnt door de lage luchtvochtigheid te komen.

Sneeuwscootertocht

Fins Lapland is een vakantiegebied voor actieve reizigers, ontdek ik al snel. Op het programma staan onder meer langlaufen, winterwandelen, skiën, een huskytocht (wow!), ijsvissen en…. sneeuwscooteren. Daarvoor hijsen we ons in een thermo-overall (nog over onze skikleding heen). Als teletubbies lopen we rond, tot we plaats mogen nemen op onze eigen scooter. Ondanks de duidelijke instructies gaat mijn scooter er in de eerste bocht bijna zonder mij vandoor: wat een kracht zit er in. Al snel heb ik het voertuig beter onder controle en dat zorgt ervoor dat ik van het landschap kan genieten. We rijden onder bomen door die net kunstwerkjes zijn door de dikke lagen sneeuw die op de takken liggen, glijden over een ijsmeer en langs open vlaktes. Als de schemering valt gaan we weer ‘huiswaarts’. De Finse houten huisjes die we passeren, zien er gezellig en uitnodigend uit, met hun verlichte voordeuren en kaarsjes voor de ramen. We maken vaart: tijd voor een warm drankje bij de open haard en misschien nog een rondje in de sauna. Morgen wacht weer een nieuw Fins avontuur.

Leave A Comment