Stockholm Archipel: hemel op aarde voor eilandfreaks

Geplaatst door Loes Knoop op vrijdag 24 april 2020

Ik hou van eilanden. Het waait er vaak, er is meestal strand en altijd zee, alledrie dingen waar ik blij van word. De hemel op aarde voor eilandliefhebbers zoals ik vond ik in Zweden. In de archipel van Stockholm liggen er dertigduizend.

Steiger en sauna

Aan dek van de Cinderella I zie ik Stockholm snel kleiner worden. De ferry stuift door het water. De stad is nog in zicht als de eerste eilanden al opdoemen. Sommige zijn niet groter dan een uit de kluiten gewassen kei waar anderhalve boom op past, maar op de meeste staan n of meer van die typisch Zweedse rode huisjes, steevast vergezeld door een bootsteiger en sauna aan de waterkant. Veel van de kleinste eilanden van de Stockholm Archipel zijn priv-bezit.

Bij de haard
Zo'n vaartocht is mooi, nog mooier wordt het als je van boord gaat. Het eerste eiland dat ik aandoe is Möja, met z'n 230 inwoners een van de grotere eilanden. Vanaf de kade wandel ik een zomers sprookje van Astrid Lindgren binnen. Het dorpje Berg (spreek uit: Berje) bestaat uit houten huizen in rood of wit-roze, een kronkelend gruisweggetje als dorpsstraat en boomgaarden met stokoude fruitbomen. Grinda is een stil, groen eiland. Er is een boerderij, een haven en een värdshus, herberg, in een groot geel huis met witte trappen middenin een weiland. Een uur van Stockholm ben je lichtjaren weg is de slogan van het vrdshus. Het klopt. Grinda voelt als een andere wereld. In anderhalf uur kano ik het hele eiland rond. Het is niet koud, maar wat is het lekker om daarna bij de haard in het värdshus te kruipen!

Zandhaven

Sandhamn is een ander verhaal. Hier komt de jetset onder de Zweedse watersporters bijeen om met hun varend bezit te pronken en champagne te drinken op de steigers van de ruime jachthaven. Al vanaf de ferry zie ik de gezellige drukte aan de waterkant. De boetiekjes aan de kade worden overschaduwd door het dominant aanwezige Seglarhotel, met een spits scheepvaartbaken op de punt van het dak. Over smalle grindpaadjes loop ik tussen de huizen door, vanaf het hoge duin achter het dorp heb ik ver uitzicht over de zee. Sandhamn is trouwens een buitenbeentje. Als een van de weinige archipel-eilanden heeft het een zandstrand. Het is er zelfs naar vernoemd: Sandhamn is te vertalen als Zandhaven.

Grillig en ruig
Finnhamn is de laatste stop die ik in de archipel maak. Zoals in alle zomerse weekenden ligt de baai van het eiland vol zeiljachten. Qua rust lijkt Finnhamn op Grinda, maar het eiland is grillig gevormd en ruig, met veel rotsen. Ook hier is niet meer dan een afgelegen boerderij, een café-restaurant boven de kleine veerbootpier en een jeugdherberg met stuga's, de kleine houten huisjes die bij ons trekkershutten heten. In zo'n stuga slaap ik een paar nachten.

Biologische wortels

Op Finnhamn is niks te doen, maar dat weerhoudt me er niet van om tijd te kort te komen. De slingerpaadjes door de bossen verdwijnen soms in het niets zodat ik een nieuw slingerpaadje kan zoeken. Er zijn rotsen waar ik me vanaf laat glijden om te zwemmen. Niet te vaak, want het water is behoorlijk fris. Ik kano en loop naar boer Martina om biologische appels en wortels te kopen. Ik zit op de rotsen en kijk naar de voorbijvarende schepen.

Niet te tellen
En ik voel hetzelfde als alle mensen met wie ik een praatje maak. De meesten zijn verstokte Finnhamn-gangers. Er is hier niks, zeggen ze. Precies daarom komen we altijd terug. Met pijn in mn hart stap ik na drie dagen weer op de ferry. Twee uur doet hij erover naar Stockholm. Het aantal eilanden dat we passeren is niet te tellen. Wel weet ik: het liefst zou ik ze stuk voor stuk bezoeken.

Boek je vakantie bij Buro Scanbrit