Het gebied is makkelijk aan te vliegen via Bristol. Van hier uit ging de rit, van vijf dagen, van Bath naar onder meer Stratford-upon-Avon, Upper Slaughter, Oxford, Castle Combe en Berkeley. Zie het kaartje voor de volledige route.

Grotere kaart weergeven

Romeinse baden en Shakespeare

De Roman Baths in Bath

Bath staat al sinds de Romeinse tijd bekend om de warm waterbronnen. De stad is gebouwd op de oude Romeinse funderingen en heeft een typische Greorigaanse stijl wat zo kenmerkend is aan dit stadje. Uiteraard kun je Bath ook kennen van haar beroemdste inwoonster: Jane Austen, auteur van onder andere Pride & Prejudice. Als je in Bath bent moet je de Roman Baths en de Pumproom bezoeken en in de avonduren ontspannen in de thermische baden, inclusief bad bovenop het dak met uitzicht over de stad!

De weg richting Stratford-upon-Avon gaat gedeeltelijk via Wales, waar we een tussenstop hebben gemaakt om te mountainbiken in de Forest of Dean. Dit gebeid profileert zich de laatste jaren als de ultieme fietsplek van de regio. Er zijn hier familiepaden tot extreme downhill tracks, dus voor elk niveau is er wat te doen.

Stratford-upon-Avon is de geboorte – en woonplaats geweest van ‘s werelds grootste schrijver William Shakespeare. Wederom is dit een fotogeniek, schattig stadje. Het museum van Shakespeare maakt een bezoek aan het stadje echter volledig de moeite waard. Verdeeld over meerdere plekken in de stad, kun je hier gerust de hele dag in de wereld van Shakespeare verblijven.
Het is hier vandaan niet lang rijden naar Upper en Lower Slaughter. Parkeer je auto net buiten het dorp en neem ook hier de tijd om rond te lopen door dit middeleeuws filmdecor. Het is geweldig!

Geboortehuis Shakespeare in Stratford-upon-Avon

Historie

We hebben ook een tussenstop gemaakt bij Blenheim Palace. Een kleine schrik was de toegangsprijs van 20 GBP per persoon, maar het indrukwekkende landgoed van buitenproportionele afmetingen leent zich uitstekend voor een dag vullend programma. De tuinen zijn indrukwekkend! Dit is trouwens ook de geboorteplek van Sir Winston Churchill en hier is dan ook een permanente tentoonstelling aan gewijd.

Na weer een leuke rit over de kronkelige landwegen was Oxford onze volgende bestemming. Dit stadje bestaat grotendeels uit universiteiten die gehuisvest zijn in schitterende historische gebouwen. Bijna de volledige bevolking bestaat uit jonge mensen die hier studeren, waardoor dit stadje een unieke sfeer uit ademt.

Blenheim Palace

Als je hier na nog geen genoeg hebt gehad van de historische dorpjes en landhuizen, dan kun je nog je hart op halen in Castle Combe en Lacock, wat beide wederom rustige, aantrekkelijke middeleeuwse dorpjes zijn. Hier zijn niet voor niets films als Pride & Prejudice, Dr. Dolittle en Harry Potter opgenomen!

Castle Combe

Lacock

Take your time

Neem de tijd om dit gebied te verkennen. Pak de auto en ga toeren over de provinciale wegen en vermeid de snelwegen, dan is het genieten. Als je van het Engelse erfgoed houdt dan is de Cotswolds de plek om te ontdekken. Stop onderweg in de vele dorpjes en bezoek de kastelen en landhuizen, deze zijn in de meeste gevallen toegankelijk voor publiek. De Engelsen zijn ontzettend gastvrij, de pubs zijn overal te vinden en iedereen is altijd in voor een praatje. Dit maakt een rondreis door Midden Engeland helemaal compleet!

Fotograferen is één van mijn passies en ik kreeg de kans om een weekje alleen, zonder man en kinderen op vakantie te gaan naar waar ik maar heen wilde. Ik wilde geen zon, zee en strand vakantie maar een echte fotoreis maken. Eindelijk honderd procent tijd om aan mijn fotografie te wijden. Ik vond de fotoreizen erg duur, maar helemaal in mijn eentje lange autoritten maken, daar had ik ook geen zin in. En ineens dacht ik als mijn zusje nou eens mijn chauffeur wil zijn dan kies ik als reisbestemming IJsland want daar wil zij al jaren heen. 

Ik had maar twee eisen: ik wilde perse met zonsopgang en zonsondergang bij het IJsbergenmeer Jökulsárlón fotograferen en ik wilde dat ik alle tijd kreeg om te fotograferen waar en wanneer ik maar wilde en zo lang als ik nodig had. Mijn zusje vond bij Buro  Scandinavia een heel betaalbare reis Winter op IJslandse wijze, genaamd.  Ze stippelde de routes uit en maakte een planning voor wat we van dag tot dag zouden doen. Ik zorgde dat al mijn fotoapparatuur piekfijn in orde was en op zondagmorgen  26 januari 2012 vertrokken we. Maar wat kun je nu eigenlijk van IJsland verwachten? Ondanks dat we ons goed hadden ingelezen op internet en in de door het reisbureau verschafte Dominicus gids over IJsland, hadden we werkelijk geen idee wat ons te wachten stond! De temperatuur in IJsland is in januari tussen de 0 en -5 graden, niet echt koud dus, maar het waait er erg hard en de weerswisselingen zijn te vergelijken met die in Nederland maar dan heftiger. In een uur kan het hagelen, sneeuwen, regenen  en de zon kan dan ook nog even achter de wolken vandaan komen. IJslanders maken de grap: ‘Als het weer je niet bevalt wacht dan vijf minuten’. Het advies van het reisbureau was om je vooral in laagjes te kleden.

Dag 1

De vliegreis naar IJsland verloopt voorspoedig. We stappen als één van de laatsten uit het vliegtuig want we hebben geen haast. Bij Avis moeten we even wachten voor we aan de beurt zijn. We hebben geluk want we krijgen een luxer uitvoering auto. We halen ons beddenpakket op en gaan op weg naar ons huisje. We hebben een autorit van enkele uren voor de boeg. Mijn zusjes grootste angst is de begaanbaarheid van de wegen. Ondanks dat overal sneeuw ligt en er natte sneeuw uit de lucht valt zijn de wegen goed begaanbaar. In schemerdonker rijden we door Reykjavik. We stoppen bij een supermarkt en doen wat inkopen en rijden dan recht op onze eindbestemming af. De natte sneeuw is veranderd in een ogenschijnlijk onuitputtelijke sneeuwbui en we maken kennis met IJslands manier om de wegen schoon te maken: gewoon met een grote sneeuwschuiver. Later in de vakantie leren we dat een dun laagje vulkanisch materiaal dat over de bestaande weg wordt gestrooid ook volstaat om gladheid tegen te gaan. Het duurt even voor we ons huisje vinden. Er ligt een pak van 50 cm sneeuw en we moeten daar doorheen ploegen om bij ons huisje te komen. Door onze eigen onhandigheid duurt het een uur voor we binnen zijn. Naar het huisje lopen was maar 200 meter maar als je vijf keer heen en terug naar de auto en weer naar het huisje moet dan wordt 200 meter 2000 meter en dat valt vies tegen als je door een halve meter sneeuw moet ploegen. We lachen erom maar dan wel als een boer met kiespijn. We hebben het koud en zijn moe. Gelukkig is het behaaglijk warm in het huisje en het ziet er knus uit. Als eerste springen we met een vol glas kruidenbitter in de hot tub en kijkend naar de prachtige sterrenhemel komen we volkomen tot rust. Wat een stilte en wat een mooie sterrenhemel.

Dag 2

Vandaag staan Gulfoss, een grote waterval en de geisers Geysir en Strokkur op het programma. Overal ligt sneeuw, ook voor IJslandse begrippen heeft het uitzonderlijk gesneeuwd en het is dan ook de koudste winter in 25 jaar. Onderweg fotograferen we paarden die heerlijk buiten staan in grote kuddes, vredig knabbelend op kuilgras. Er gaat een enorme rust uit van het met sneeuw bedekte landschap. Wij houden van paarden en we genieten van deze prachtige semiwild levende kuddes. We krijgen ook groot ontzag voor deze IJslandse paardjes die de ijzige kou trotseren zonder een krimp te geven. Ondanks dat de temperatuur rond het vriespunt ligt is het vreselijk koud. De ijzige wind gaat dwars door mijn vijf lagen kleding heen, en ik draag nog wel thermo-ondergoed en een winddichte jas. Brrr. Fotograferen in deze kou valt niet mee. Het statief dat ik gebruik moet ik vasthouden anders waait het om. Bij Gulfoss zijn we de enigen. Wauw wat indrukwekkend is zo’n grote waterval toch. Van de ionen in de lucht krijg je energie en dat voelen we. We bekijken de waterval van boven en van voren, door de kou kunnen we helaas niet heel dichtbij komen want vanwege ijsvorming is het platvorm vlakbij de waterval afgezet. We eten een broodje op het bankje voor de waterval en worden door een buslading toeristen gefotografeerd, waardoor wij ineens de toeristische trekpleister zijn. Tijd om te vertrekken dus. Op naar Haukadalur waar geisers zijn te vinden. Ik ga erheen omdat mijn zusje het graag wil maar voor mij hoeft die toeristische onzin niet zo. Eerst rijden we voorbij het geisergebied om de geisers van veraf te bekijken en te fotograferen en we stuiten daardoor op een prachtig bos. Op IJsland zijn weinig bomen te vinden en als er al een bos is zijn de bomen niet hoger dan 4 meter, althans dat is de informatie die wij hebben gelezen. Niet dus, hier zijn de bomen wel 8 meter hoog. Wat begint als een ontdekkingstocht door een adembenemend en fluisterstil bos waar we het gevoel hebben de enigen op de wereld te zijn belanden we ongemerkt  in een halve meter dikke sneeuwlaag. Eerst is het geploeg lachwekkend maar na drie kwartier bij vrijwel ieder stap een halve meter wegzakkend loopt het zweet over onze rug en klopt ons hart in onze keel. Ik lach en zeg dat ik moet huilen omdat ik niet meer kan en ook geen zin meer heb. We pauzeren even maar krijgen het koud. Gelukkig komen we na een kwartier op een weg terecht waar een tractor de sneeuw heeft platgereden en kunnen we weer normaal lopen en ook weer genieten. Wat een avontuur, en wat is het hier mooi en wat een rust! Heerlijk. Na een wandeling van twee uur komen we terug bij de auto en gaan we de geisers van dichtbij bekijken. Een uur lang maak ik gebiologeerd foto’s van het natuurverschijnsel. Ik ben buitengewoon onder de indruk en langzaamaan begin ik te begrijpen dat de mens hier heel nietig is ten opzichte van de natuur. IJsland blijkt een veel groter avontuur is dan ik ooit had kunnen denken, het is net als de geisers velen maler indrukwekkender dan ik dacht. Wat ik tot nu toe heb gezien is allemaal even prachtig. Langzaam wordt het schemerdonker, tijd om naar huis te gaan. Op naar de hottub en een lekker glas ontspannende kruidenbitter want we zijn moe van de indrukwekkende dag waarop we 190 kilometer hebben gereden.

Dag 3

Het blijft bevreemdend hoe snel een mens aanpast aan nieuwe situaties, in het huisje hebben we al helemaal onze draai gevonden en het voelt er aan als thuis. De kou lijkt draaglijker en er gaat een laagje kleding uit.  Het dooit en de sneeuwlaag is veranderd in een ijsbaan.  Onze mooie 4×4 ploegt er onvermoeibaar overheen. Wij gaan naar Þingvellir, een nationaal park en tevens een eeuwenoude historische plek. Hier kwamen al voor het jaar 1000 mensen van allerlei bevolkingslagen samen om belangrijke beslissingen te nemen en zo ontstond de eerste democratie van Europa. De dag begint met een prachtige zonsopkomst maar vervolgens gaat het regenen en waaien. Vrijwel alle foto’s die we op  deze dag maken zijn vanuit de auto geschoten. De hele Mid-Atlantische rug die in dit park zichtbaar is als een grote kloof en jaarlijks de hele wereld een centimeter verschuift is hier zichtbaar, maar wij zien alleen maar de ruitenwissers die de regen van het raam schrapen. Wat een troosteloos weer. Ooit komen we hier terug en dan huren we een IJslands paard en doorkruizen we dit prachtige natuurgebied. Wat is het hier mooi. Na een bezoek aan het bezoekerscentrum gaan we naar Hvalfjörður (Walvisbaai) met uitzicht op de Noord Atlantische oceaan. Het waait aan deze baai zo hard dat de auto op zijn wielen staat te schudden: de auto uit, we piekeren er niet over. We nemen een binnendoor route en rijden een stuk van de baai af. Het weer klaart op en de zon straalt prachtig door gitzwarte wolken heen. We zien kruiend ijs, ontmoeten een vrolijke Bordercollie en drinken in het restaurant van zijn baasje een kopje thee. Wat ziet de wereld er toch anders uit als de zon schijnt. De hele terugweg is het droog en stoppen we meerdere malen om mooie foto’s te maken. We zijn snel bij Reykjavik via de 6km lange Hvalfjörður  tunnel, zonder die tunnel hadden we weer al zigzaggend 62 kilometer langs de Walvisbaai moeten rijden. Nog een flink uurtje kachelen, het wordt alweer donker. Eenmaal in het huisje liggen we eerst uur in de tub met borrelhapjes en een drankje heerlijk te ontspannen en pas daarna koken we. Al de indrukken putten ons uit, we hebben dan ook weer 280 kilometer van een heel ander stukje IJsland gezien.

Dag 4

Ik voel me hier heel veilig. Geheel volgens Scandinavisch gebruik slapen kinderen hier ’s middags lekker in de buitenlucht, als de ouders een winkel ingaan zetten ze hun kind gewoon buiten voor de deur. Ik geniet van dit onbevangen vertrouwen dat wij in Nederland bijna niet meer kennen. Ik merk hoe gedreven ik ben in het op slot doen van de auto, het niet in de auto laten liggen van dure spullen, en het continu checken of ik mijn portemonnee en mobiel nog heb, maar na een paar dagen in de natuur laat ik de deur van mijn huisje van het slot, zet ik’s nachts lekker mijn raam open om de schone lucht binnen te laten en voel ik me compleet veilig. Hier kan je niets gebeuren!  Maar dan wordt ik midden in de nacht ruw uit mijn slaap ontwaakt: In een klap zit ik rechtop in bed, wat hoor ik toch? Het klinkt alsof iemand de sneeuw van zijn schoenen stampt. Ik doe het licht aan, dom natuurlijk, doe het weer uit en kijk uit het raam van mijn slaapkamer. Het dooit en de sneeuw die op het golfplaten dak ligt valt daardoor in grote stukken van het dak en dat klinkt alsof iemand lekker staat te stampen. Ik doe het licht weer uit, moet even mijn ontspanning terugvinden en slaap verder.

Vandaag zal onze langste autorit worden, we maken in totaal 480 IJslandse kilometers. Ik heb moeten verwerken dat het IJsbergenmeer er niet inzit omdat dit ruim 400 kilometer bij ons huisje vandaan ligt en ons dan op een totaal van 800 kilometer zal brengen wat simpelweg teveel is. Gelukkig heb ik al zoveel mooie foto’s gemaakt en dit is tenslotte vakantie dus laat ik het los. Vandaag staan grote en beroemde watervallen op de agenda, en de plaats Vic en het aangrenzende natuurgebied Myrdalsjökull. Gek genoeg lijkt het wel of het vandaag maar niet licht wil worden. We rijden richting het Oosten en daar komt toch de zon op? Om negen uur is het nog compleet donker. Er ligt wel een nieuwe pak verse sneeuw, het sneeuwt de hele weg en als we bij de eerste waterval, de Seljalandfoss, aankomen regent het. Hier beleven we weer zo’n avontuur waarbij je je compleet nietig voelt ten opzichte van de natuur. We kunnen onder deze waterval doorlopen, aan de zijkant kun je erlangs. We zijn warm aangekleed, maar mijn regenkleding ligt nog het huisje, jammer. We klimmen over een plakkaat ijs en glibberen alle kanten uit. De razende waterval spat ons zeiknat. Ik glijd uit en val met mijn hand in de natte berm, mijn handschoen raakt doorweekt en een ijzige kou verdoofd het gevoel in mijn hand. We klimmen een trap op: ‘Doorlopen, doorlopen anders kun je me straks uitwringen’, denk ik. En dan staan we onder de waterval. Ik pink een traantje weg, ik ben nat en koud maar van dit moment heb ik mijn hele leven gedroomd: IK STA ONDER DE WATERVAL!  Helaas kan ik geen foto’s maken want het is te donker. In de auto trek ik alles wat nat is uit. De autostoelen zijn bekleed met nat goed en de verwarming gaat op 24 graden. Een uur later is alles droog en zijn wij weer opgewarmd. Echt fotoweer is het wederom niet. Het regent, en regent en jawel het regent. We rijden langs Vic, zo het natuurgebied in, daar is iedere meter een nieuwe fotomoment, van uitzicht op een prachtige besneeuwde gletsjer, in grote spoelvlaktes waar weggesmolten gletsjerijs van de in 2010 uitgebarsten Eyjafjallajökull de wereld in een groot zwart landschap heeft veranderd. Het is een gek idee dat dit gebied tot 1974 niet toegankelijk was voor het grote publiek en ik vraag me af hoe de mensen hier leven maar vooral hoe ze hier voor 1974 leefden. Er ligt een noodbrug, de vorige is door de gevolgen van de vulkanische uitbarsting compleet weggevaagd. Wat een natuurgeweld. Vervolgens komen we langs prachtig bemoste stenen die helgroen uitpoppen boven de sneeuw. Als we uit de auto stappen blijkt dat het keihard waait. De deuren waaien uit onze handen en de kou is snijdend. Het is rond het vriespunt maar de wind heeft hier vrij spel en het voelt aan alsof het -20 is. Dan ziet zusje de zwarte watervallen, eindbestemming bereikt. Later blijkt dat we nog even hadden moeten doorrijden voor de echte zwarte watervallen maar ach, het uitzicht is hier adembenemend en ik maak prachtige foto’s. De zon gaat schijnen, de lucht is magnifiek, mooie schapenwolken worden afgewisseld door dreigende zwarte wolkenpartijen die nu en dan de zon verduisteren. De kleuren in het landschap veranderen per ademhaling. Bij Vic is het prachtig, het strand daar is zwart, de golven metershoog en de rotsen die er in de zee staan zie je normaal alleen op van die posters van bounty-eilanden. We rijden terug en vrijwel ieder kwartier spring ik uit de auto om foto’s te maken. We fotograferen de grote waterval de Skógafoss, en gaan nog een keer onder de Seljalandfoss door maar dan met camera. En dan op naar huis. De hele weg genieten we van het mooie weer en de prachtige ondergaande zon. We plonsen wederom in de hottub waar we opmerken dat onze huid in vier dagen megazacht is geworden van het thermische water en de schone lucht. Ik baal dat we morgen al naar Reykjavik gaan. Ik wil niet naar de stad, ik wil hier blijven. We hebben gezelschap gekregen van een bordercollie die gezellig naast onze tub ligt. De fles kruidenbitter moet leeg en als we lichtelijk aangeschoten naar de fantastische sterrenhemel staren valt ie zo naar beneden, een echte overduidelijke vallende ster met een heuse staart eraan. Weer een traan. Zusje wenst Noorderlicht. Zou het lukken deze reis? In ieder geval heb ik deze nacht een zingende wolf naast mijn raam, of is het de bordercollie die heel graag naast me in mijn warme bedje wil liggen?

Dag 5

Om acht uur maakt zusje me wakker en stuurt me op pad. In mijn eentje rijd ik de zonsopgang tegemoet en fotografeer ik waar ik kan de prachtige IJslandse paarden. Ik maak gebruik van heel lange sluitertijden en moet wederom mijn statief behoeden voor omwaaien. Ik kan de knoppen van mijn camera niet zien, zo donkere is het buiten nog, maargoed dat ik mijn camera zo goed ken. Ik aai de paarden en knuffel met ze. Overal om me heen staan sporen in de sneeuw van vossen, nertsen en konijnen. De dieren zelf heb ik niet gezien. Je zou er je levenswerk van kunnen maken van het fotograferen van al de prachtige paardjes op IJsland, elk met een eigen karakter, kleur en exterieur. Mijn tijd zit er helaas op, ik moet een huisje poetsen. Mijn wangen zijn knalrood van de kou en mijn oren gloeien, ik ben chagrijnig omdat ik naar de stad moet en mijn vingers en tenen zijn bevroren van de kou maar dit vrije uurtje had ik voor geen goud willen missen. Wat een zonsopgang.

Net als we willen gaan stofzuigen gaat het licht in het huisje uit. We hebben geen stroom meer. In plaats van stofzuigen vegen we het huisje maar. Kussens en kleedjes kloppen we uit en dan willen we vertrekken maar de slagboom werkt niet als er geen stroom is en dus kunnen we het park niet af. Net als we in ons ondergoed staan om dan maar in de tub te gaan liggen, floept het licht weer aan en we besluiten dan toch maar te vertrekken. We rijden langs de kust richting Reijkjavik en maken een mooie wandeling langs de kustlijn die bezaaid is met kelp en leuke kleine slakkenhuisjes. Ik verzamel schelpjes voor mijn dochtertje van bijna twee, het cadeautje waar ze na thuiskomst het vaakst mee speelt. En dan zijn we ineens in de bewoonde wereld. Het regent. In het Cabin hotel nemen we eerst een douche. Een voortreffelijke douche met een harde en warme straal. Maar het verwarmde gevoel duurt niet lang, in de zeikende regen lopen we even later in de winkelstraat van Reykjavik. We doen ideeën op voor cadeautjes voor de Nederlandse achterblijvers. We zoeken vooral naar streekproducten. Uiteraard is de prachtige IJslandse wol iets om mee naar huis te nemen. Die wol is overigens niet goedkoop, wel bijzonder want door de evolutie en het weer hebben de schapen op IJsland een speciaal soort vacht ontwikkeld, hun wol is dan ook van een heel andere kwaliteit en structuur dan wol uit andere delen van Europa. In een apothekerszaakje in de winkelstraat vinden we kruiden en bloemenessences uit IJsland en krijgen we goede voorlichting over de producten. We eten vervolgens heerlijk in een vegetarisch restaurantje waar we ons voor weinig geld tonnetje rond eten. En dan is het bedtijd. Die nacht slapen we onrustig. Ik hoor de man in de kamer naast mij snurken, jonge lui gooien met deuren tot diep in de nacht en mijn zusje praat in haar slaap. Buiten horen we auto´s rijden en een enkele sirene, tsja het is gedaan met de rust. Morgen gaan we naar een groot winkelcentrum en daarna naar de Blue Lagoon.

Dag 6

Het winkelcentrum val tegen. Ik ben moe van de weinige nachtrust, misschien dat ik daardoor ook niet echt kan slagen. De mooie route die mijn zusje heeft uitgekozen om bij de Blue Lagoon te komen maakt voor mij de teleurstellende tijd in de stad weer goed. Ik besef dat de stad maar klein is en dat je in no time in de ruige IJslandse natuur bent en dat geeft me een gevoel van vrijheid.  De route is adembenemend (Ringweg 42) en de modderpoelen die we tegenkomen bijzonder, de bijbehorende zwavellucht is niet te harden maar het geeft je wel een echt IJslands gevoel. Onze huid ruikt overigens ook naar zwavel maar met die lucht raak je verweven en onze huid straalt en is zijdezacht dus die lucht nemen we voor lief. Van de stinkende poelen met prachtige kleurschakeringen die benadrukt worden door de sneeuw vervolgen we onze weg door een rotsachtig landschap richting de kust. Aan zee waait het weer heel hard. Hier is het landschap wederom compleet anders. Ik verheug me op de Blue Lagoon, behandelingen hier hebben een positief effect op psoriasis en worden door sommige ziektekostenverzekeraars zelfs vergoed. Hopelijk brengt de Blue Lagoon een beetje rust en ontspanning in een heel drukke week vol indrukken. Buiten maken we foto’s van het surrealistische blauwe meer dat opgeleukt is met een  romantisch bruggetje. Het ziet er prachtig uit. Binnen is het warm en modern ingericht. Hier komen iedere dag 1000 bezoekers. Ongelooflijk toch? Helaas hebben we de kortingskaarten van het reisbureau niet kunnen vinden dus betalen we de volle mep. We kleden ons om en racen door een natte sneeuwbui het warme water in. Heerlijk! Je blijft drijven door het vele geothermische zout in het water. Overal lopen mensen met maskers op hun gezicht. Langs de kant staan bakken met een witte drab erin waarmee je je gezicht kunt bemodderen. Om het goedje eraf te krijgen duik je gewoon onder water. We halen wat te drinken aan de Blue Lagoon bar die midden in het meer staat. We laten onze schouders masseren door de harde straal van de waterval en we nemen een natuurlijk stoombad maar daar genieten we vanwege de zwavellucht niet zo erg van. Uren drijf ik op mijn rug door het warme meer. Ik kan me helemaal ontspannen en toch blijf ik drijven en ik ben nu niet bepaald een lichtgewicht. Na een paar ontspannende uren in de Lagoon wassen we het zout van ons af om vervolgens in het Lava restaurant te gaan eten. Dat zout wegwassen dat is overigens niet iets wat je zomaar even doet, vooral ons haar blijft erg stug aanvoelen. Gelukkig kunnen we gratis gebruik maken van de thermale producten van de Lagoon en wassen ons haar waarna we de bijbehorende crèmespoeling rijkelijk in ons haar verdelen en het ruim tien minuten laten intrekken. Het diner in het Lava restaurant is prima en het toetje, en ik ben echt geen toetjesmens, voortreffelijk. Met een voldaan gevoel rijden we even later de complete duisternis in. Als zusje op een gegeven moment de koplampen van de auto uit doet snappen we wat nacht is en hoe donker de wereld vroeger was. Helaas geen Noorderlicht.

Dag 7

De zon schijnt, we hebben heerlijk ontbeten in het hotel en vandaag is het ‘shop till you drop’. Het is gewoon warm! Uren slenteren we door Reykjavik. Ik ben over mijn anti-stad-gevoel heen en geniet nu volop van de vrolijk geschilderde golfplaten huisjes en de apart gevormde betonnen kerken die de stad domineren. We kopen heel bijzondere souvenirs als kelp, geothermisch zout, gekke kruiden als IJslands mos om thee van te zetten, IJslandse schapenkaas, chocolade repen met een vulling van drop,  een mooie dvd over IJsland en naturlijk IJslandse wol. We spreken met veel IJslanders en ervaren dat ze echte Noorderlingen zijn, maar als je aan hen vertelt hoe mooi je hun land vindt dan komen ze helemaal los, ze willen dan vooral weten wat je mooi vindt. De IJslanders houden van de stad en gaan graag in hun eigen land op vakantie. We lunchen weer heerlijk in ons vegetarische restaurantje en daarna leveren we onze bonnen in bij het VVV kantoor om het door ons betaalde belastinggeld terug te krijgen. Dat valt nog niet mee. Maar het is wel de plek waar zusje opvangt dat vanavond waarschijnlijk een Noorderlichttour vertrekt. In het hotel ontdekken we dat de tour inderdaad gaat. Ik doe een dutje want om 04:00 uur moeten we opstaan om de vlucht naar Nederland te halen. Uiteindelijk slaap ik twee uur. We eten een reuzenpizza in de stad en krijgen er gratis twee liter cola bij. Het regent en het is bewolkt maar de tour is vertrokken en er is dus een sprankje hoop. We rijden dezelfde route als naar de Blue Lagoon en om even voor elf zien we alle toeristenbussen geparkeerd staan, enkele Hummers en een paar auto’s. We rijden er voorbij en stappen uit de auto om naar de hemel te staren. Het is nog steeds bewolkt en er valt natte sneeuw. Het is ijskoud buiten en het waait enorm. Ik zet mijn statief klaar, zet mijn camera op bulk en als het droog is maak ik een paar testfoto’s, je weet maar nooit. Verkleumd kruipen we in de auto. Het is tien over elf en ik ben koud tot op het bot. We draaien onze stoelen in de ligstand en zusje zet dan weer de airco aan en dan draait ze weer het raam open en ik wordt er bloednerveus van. Ze doet het omdat de ramen absoluut niet beslagen mogen zijn, want stel je voor dat het noorderlicht komt. De lucht trekt open en dan ineens zegt ze dat ze denkt dat ze het noorderlicht ziet. We stappen uit en een lichtgevend groene streep domineert de sterrenhemel. Ik fotografeer als een dolle maar hoor een vriend in mijn oor fluisteren: ,,Vergeet je niet te genieten?” En dus stop ik even en kijk en geniet. De helgroene streep glijdt als een slang door de hemel en er vormt een lichtgevend roze rand onder het groen. Wat adembenemend prachtig. En weg is het. Zusje en ik huilen, het kan gewoon niet waar zijn dat we noorderlicht hebben gezien. Toch bevestigen mijn foto’s het. Alle bussen en Hummers rijden voorbij, er volgen nog enkele auto’s en telkens raak ik verblind door hun koplampen in de nacht. Zusje wil ook weg maar ik vraag haar te blijven om nog even te genieten van de rust en de stilte en afscheid te nemen van dit grootse en mooie land en dan komt het noorderlicht terug, speciaal voor ons danst het nog enkele malen door de lucht, splits zich op in meerdere strepen en lijnen en verplaatst van rechts naar links en dan om twaalf uur is het helemaal weg. We kunnen nog drie uurtjes slapen en dan is onze vakantie over maar dat geeft niet want het was fantastisch en we komen zeker terug want IJsland is heel bijzonder

Dag 8

Na een supervroeg ontbijtje in het hotel gaan we richting luchthaven en leveren we onze mooie auto in die er uitziet als een zwijnenstal omdat we er praktisch in gewoond hebben. Met een busje worden we naar de luchthaven gebracht waar we een beetje tutten en dat is ons geluk want de bestuurder van het busje komt met zusje haar portemonnee aangerend, was ze verloren in het busje. Wat een geluk dat we nog niet door de douane zijn en dat die IJslanders eerlijke genen hebben. Als dank geven we de knul onze nog bijna volle tankpas en met een glimlach op ons gezicht verlaten we het eiland.

Geschreven door: Marlies Kranstauber – Reerink.

Fotografie: Marlies Kranstauber – Reerink.

De River Jet is een excursie waarbij waaghalzen op hoge snelheid door een rivierkloof varen. Voor het aan boord gaan, krijgen de deelnemers een waterdichte overall, zwemvest, helm en handschoenen. Samen met een gids vaart men in een klein groepje van maximaal 10 personen door de canyons van de Hvitá- rivier.

Hans Hofmans, Marketing Manager van Buro Scandinavia over het nieuwe aanbod: “Het wordt steeds populairder om een rondreis uit te breiden met een aantal excursies en IJsland is bij uitstek een bestemming voor actie en avontuur. Vandaar dat we het pakket dit jaar hebben uitgebreid. Spectaculair is bijvoorbeeld de River Jet. In het afgelopen seizoen van Wie Is De Mol in IJsland was al een voorpoefje te zien: een aantal kandidaten racete door een rivierkloof voor een opdracht. Dat kunnen onze reizigers nu ook zelf ervaren.”

De excursies die Buro Scandinavia in IJsland aanbiedt, zijn los te boeken en kunnen gecombineerd worden met de diverse rondreizen over het eiland. In totaal zijn het er bijna twintig, waaronder de Blue Lagoon, walvissafari, paardrijden in lavavelden, Reykjavik Fiets Tour, raften, gletsjerwandeling, sneeuwscooteren, Landmannalaugar en Golden Circle Classic Tour. Een groot deel van de excursies is uitstekend te doen vanuit de hoofdstad Reykjavik.

Het is voor het eerst dat zoveel voertuigen uit de James Bond filmreeks samen zijn gebracht in een tentoonstelling. Auto’s van 007 die in het museum te bezichtigen zijn, zijn onder andere de Aston Martin DB5 uit onder meer Goldfinger (1963), de Mercury Cougar uit On Her Majesty’s Secret Service (1969) en de Lotus Esprit S1 uit The Spy Who Loved Me (1977). Naast de beroemde auto’s van James Bond zijn er ook andere voertuigen als boten, motoren, sledes, een jetski en zelfs de Acrostar Jet uit Octopussy te zien.

Buro Britain biedt een individuele 5-daagse hotelreis aan inclusief de overtocht van Hoek van Holland naar Harwich v.v. per Stena Line nachtferry en overnachtingen in het Beaulieu Hotel in het New Forest. Vertrek is dagelijks mogelijk tot eind oktober.

Hans Hofmans, Marketing Manager van Buro Britain, in een reactie: “Als specialist zijn wij altijd op zoek naar bijzondere lokale evenementen en festiviteiten waar wij met een leuk arrangement op in kunnen spelen, zodat we onze klanten een unieke reiservaring kunnen bieden.  Deze tentoonstelling is hier een goed voorbeeld van. Dit is de enige kans om al die fantastische voertuigen, waar 007 zijn spectaculaire avonturen in beleefde, bij elkaar te kunnen zien.”

21/09/11

Ferry Puttgarden-Rødby

Denemarken is goed bereikbaar met de auto, ook als je op één van de eilanden wilt beginnen. Wij starten onze trip op Lolland. Met de auto rijden we vanaf Utrecht in zo’n 6 uurtjes naar Puttgarden, in het noorden van Duitsland. Hier gaat iedere 30 minuten een ferry naar Rødby. Wij hebben van tevoren een kaartje gekocht (dit kan via Buro Scandinavia), dus inchecken gaat erg snel. Aan boord van de ferry is een kleine winkel en een kiosk. De overtocht duurt maar 3 kwartier, dus meer heb je niet nodig. Bij mooi weer kun je lekker aan dek zitten.

Lalandia Rødby

De overtocht is snel voorbij en dan rijden we toch echt Denemarken binnen. We kunnen vanaf de haven eigenlijk meteen de bordjes Lalandia volgen en rijden er in een keer naartoe. Het is echt heel dichtbij en dat is na de reis wel erg lekker.

We worden erg vriendelijk ontvangen door de chef van het activity center. Hij geeft ons meteen een rondleiding langs alle faciliteiten. Onze mond valt af en toe open van verbazing vanwege alles wat er is. Zo is er een schaatsbaan (‘s zomers en ’s winters geopend), een indoor ski-borstelbaan, Monky Tonkyland, een enorm zwembad, winkels en restaurants. Het zwemparadijs en Monky Tonkyland zijn gratis, voor de rest moeten gasten betalen. Een van de restaurants is een buffetrestaurant, vooral vanwege de vele families, met een enorme keuze. Het is behoorlijk groot, maar oogt toch intiem door de indeling. Dit is eigenlijk in het hele activity center zo.

We zitten in een erg leuk gekleurd vakantiehuis, type E, vlakbij het strand. De inrichting is goed verzorgd en er zijn drie royale slaapkamers. Avondeten doen we op het park, bij steakhouse Bone’s. We worden leuk bediend en het eten is lekker.

22/09/11

De volgende ochtend gaan we nog even bij het strand kijken. Je moet een verkeersluwe weg achter het park oversteken en een dijkje over en dan zit je op het strand. Aan de ene kant zie je de haven, de andere kant op lijkt het strand oneindig ver door te lopen. Het is geen breed strand, maar het is wel heerlijk dichtbij het park, vooral als je in de type E huisjes zit. Over de dijk loopt een wandelpad, dus lekker uitwaaien kan hier ook.

Ferry Tårs-Spodsbjerg
Via de ferry Tårs-Spodsbjerg gaan we door naar Langeland. Ook voor deze ferry kun je van tevoren kaartjes kopen. Er wordt gevraagd een kwartier van tevoren aanwezig te zijn, maar als je wat later bent is het ook geen probleem. Boven is een kiosk en een plek waar je kunt zitten; de boot is vrij klein, meer een pondje dan een ferry. Langeland oogt lieflijk en heuvelachtig, jammer dat we alleen maar op doorreis zijn!

Hotel Troense

Via Langeland rijden we over een brug naar het eiland Tåsinge. Het is hier erg mooi, met het water en alle kleine eilanden in de verte. We gaan een kijkje nemen bij Hotel Troense in Svendborg. Dit is een kro-hotel. De Deense kro’s waren vroeger herbergen en tegenwoordig zijn het meestal kleine familiehotels. Het hotel ligt aan een weg langs de kust, nog net op Tåsinge en heeft hele diverse kamers en meerdere bijgebouwtjes. De stijl verschilt per gebouw. Het is wat sober ingericht over het algemeen, maar wel netjes en schoon. We blijven lunchen in het restaurant met uitzicht op het water. Ons eerste Deense smørrebrød!

Egeskov Kasteel

Na de lunch rijden we, weer over een brug, naar Funen. Wat een mooi eiland! Een prettig heuvelachtig landschap en charmante dorpjes, het oogt heel relaxed en gemoedelijk. Een fijne plek om je vakantie door te brengen en eens lekker tot rust te komen! Wij gaan naar het Egeskov Kasteel in Kværndrup. Het kasteel zelf is erg indrukwekkend. Veel schilderijen, leuke verhalen bij de diverse kamers en een enorm gedetailleerd poppenhuis dat één van de graven ooit voor zijn dochter maakte. Op zolder is een speelgoedtentoonstelling, van speelgoed uit de hele 20^e eeuw. Erg leuk, ook voor families met kinderen. We hebben niet veel tijd, dus dwalen door de tuinen en het koetshuis (met oude brandweerauto’s etc.) bekijken zit er niet meer in, maar je kunt hier gerust een groot deel van je dag besteden.

Odense

Door naar Odense, een leuke, charmant ogende stad. We parkeren vlakbij de straatjes met de oude gekleurde rijtjeshuizen en het Hans Christian Andersen museum. Het museum is erg leuk, verrassend om te zien dat Hans Christian Andersen niet alleen schreef, maar ook de figuren erbij knipte uit papier. Deze kunst is te bewonderen, er staan boeken in alle mogelijke vertalingen en via een route kun je de levensloop van Andersen volgen. Je kunt ook in het huisje waar hij opgroeide. Een kleine woning, opgedeeld in een paar kleine kamertjes, waar zijn familie in armoede heeft geleefd. Odense is heel fotogeniek; de typische straatjes met gekleurde huisjes, maar ook de rest van de stad

Danland Fåborg

Op naar ons vakantiepark voor de nacht: Danland Klinten in Fåborg. Het complex zelf stamt uit de jaren ’70 met bijbehorende bouwstijl, maar de locatie is schitterend, en de ontvangst zo hartelijk dat we ons daar meteen overheen zetten. De appartementen zien er van binnen goed uit, enkele met vide, andere met bedden in de woonkamer. Wel steeds duidelijk de eigen inrichting van de verschillende eigenaren, dus ze zijn allemaal anders. Midden in het complex is een speeltuin, perfect voor ouders die hun kinderen in de gaten willen houden. Er is een speelhal voor jongeren, waar ze zelf met een sleutel naar binnen kunnen. Ook is er een binnenzwembad; wel wat gedateerd, maar met mooi weer ga je toch naar het strand om te zwemmen. Sympathiek dat alle faciliteiten gratis zijn, en er wordt lekker gemoedelijk mee omgegaan. De dame van de receptie vertelt ons dat er veel gasten zijn die ieder jaar terugkomen. Het park is wat hoger gelegen in de duinen, direct aan zee, met een erg mooi uitzicht en een eigen strand. We eten ’s avonds in Fåborg en zijn heel enthousiast over dit gezellige stadje.

23/09/11

Middelfart Resort

Vanuit Fåborg gaan we op weg naar Middelfart. We rijden een prachtige route langs dorpjes die zo in een openluchtmuseum zouden kunnen. Langs de weg zien we regelmatig de Margriet-bordjes van de Margrietroute. Deze route loopt door heel Denemarken en kun je in gedeeltes rijden, fietsen of zelfs lopen. Middelfart is een charmant dorpje vlakbij de brug naar het vastland van Jutland. Wij gaan hier Middelfart Resort bekijken. De weg ernaartoe is erg mooi, met bos dat direct aan het water ligt. Het vakantiepark heeft een mooie ligging en de vakantiewoningen zijn erg ruim en schoon. Op het park zijn diverse faciliteiten en er is ook een hotel, dat buiten het zomerseizoen veel gebruikt wordt als conferentiehotel.

Hindsgavl Slot

Op zoek naar Hindsgavl Slot! Het blijkt naast het vakantiepark in Middelfart te liggen. Wat een mooi Kro hotel is dit! Het behoort tot de ‘Slotte & Herregaarde’, landhuizen die als kro zijn ingericht. In het hoofdgebouw is de inrichting traditioneel, met kamers met klassieke bloemetjesgordijnen, in de stijl van het gebouw. In de oude stallen zijn moderne kamers gemaakt, maar toch helemaal passend in de omgeving. Door de inrichting en muren van baksteen heb je echt het gevoel in een kasteel te slapen.

Silkeborg – Hotel Dania

Onze volgende stop is Hotel Dania in Silkeborg. Goede locatie aan het stadsplein en een sfeervolle lobby. De kamers zijn schoon en eenvoudig, maar erg sfeervol. De badkamers zijn wat ouder. De ontbijtzaal wordt gerenoveerd op het moment dat wij er zijn. We lunchen in het restaurant van het hotel, een paar panden verder. Het gezellige restaurant is ook erg in trek bij de lokale bevolking. Het eten is dan ook erg goed. Overall hebben we een goede indruk van dit hotel, met name vanwege de mooie ligging en sfeervolle aankleding.

Billund (Lalandia, Hotel Legoland, Legoland en Hotel Svanen)

En hier is Denemarken weer heel anders! Door een mooi bosrijk gebied rijden we naar Billund. Ons eerste bezoek is aan Lalandia Billund. Ook bij dit Lalandia park zijn we weer verbaasd over alle faciliteiten. Het activity center is ondergebracht in een oude vliegtuighangar. Het eerste wat opvalt wanneer je het complex binnen loopt is het plafond, dat zo beschilderd is dat het lijkt alsof je naar de lucht kijkt. Er komt nergens daglicht doorheen, en omdat de lampen niet op volle sterkte aan kunnen lijkt het alsof je in de avondschemering door een Italiaans stadje loopt. Er is een ‘dorpsplein’ en de restaurantjes zijn allemaal in Italiaanse sfeer opgetrokken. Zowel kinderen als ouders kunnen zich hier heel goed vermaken!

Ook in Hotel Legoland nemen we een kijkje. Naast reguliere kamers zijn er ook een aantal themakamers. Zowel de piraten als prinsessen kamers zijn erg mooi. Overal waar je kijkt zie je mooie muurschilderingen, speciale vloerbekleding en uiteraard allerlei dieren en andere voorwerpen van Lego. Voor de kinderen ligt in iedere kamer een klein cadeautje van lego en er worden ook speurtochten en andere activiteiten voor kinderen georganiseerd. Het hotel heeft een eigen ingang naar het pretpark Legoland.

We hebben niet veel tijd in Legoland, maar genoeg om te zien dat er voor alle leeftijden voldoende te zien en doen is. Miniland is erg leuk om te bekijken, een soort Madurodam, waar de wereld in het klein is nagebouwd. Hoewel het park groot is komt het niet massaal over. Tussendoor staat veel groen en er is voldoende plek om even lekker te zitten.

We overnachten in Billund, in Hotel Svanen. Dit bestaat uit een aantal losse gebouwen met kamers om een hoofdgebouw heen. De meeste kamers zijn familiekamers, met 4 ruime slaapplekken. Vooral de nieuwe kamers zijn erg mooi. Het hotel heeft een heerlijk buffetrestaurant, waar ook meerdere families met kinderen zitten. Toch is de sfeer er rustig. Als je niet alleen maar tussen gillende kinderen wilt zitten is dit een erg goed alternatief voor Lalandia of Hotel Legoland.

24/09/22

Ribe

We rijden door naar Ribe, op ongeveer 3 kwartier rijden van Billund. Vakantiepark Ribe Byferie oogt erg gezellig en is net een klein dorp. De vakantiewoningen zijn ruim en handig ingedeeld. Er is een speeltuin op het terrein, een receptie waar je lekker kunt zitten met een krantje en gratis koffie, en op loopafstand van het park liggen het Vikingmuseum en het stadje Ribe zelf. Wat een ontzettend leuke plaats! Het is het oudste stadje van Denemarken en het centrum is nog goed intact gebleven. Er staat een oude kerk, er zijn allerlei leuke terrasjes en het is heerlijk om even door de oude straatjes en langs het water te lopen.

Blokkarten op Rømø

Na Ribe rijden we door naar Rømø. Dit Deense Waddeneiland is via een brug bereikbaar en staat erom bekend dat ze het breedste zandstrand van Europa hebben. Het is heerlijk weer en we wandelen door een mooi duinachtig stukje. Dan gaan we door naar Windriders. We worden ontvangen door Tom en zijn vrouw, een Nederlands echtpaar dat naar Denemarken is verhuisd om daar Windriders over te nemen. Bij dit centrum kan je allerlei activiteiten doen als blokkarten, kite surfen en kite-buggy’en. We rijden achter Tom aan richting het prachtige en kilometers lange strand om te gaan blokkarten. Na een uitleg van Tom en het aantrekken van extra water- en winddichte jas en broek gaan we van start. Helaas blijkt er uitgerekend vandaag te weinig wind te staan en komen we niet veel verder dan een paar meter. We hebben wel een hele goede indruk gekregen van het blokkarten en als er wel genoeg wind staat, is dit een erg leuke activiteit.

Tønder

We hebben nog tijd om naar Tønder te rijden, ongeveer een uurtje rijden ten zuiden van Ribe. Omdat het zaterdagmiddag is zijn de winkels dicht, dus het is er erg rustig, maar we nemen wel even een kijkje. Het is een gezellig stadje met een behoorlijk lange winkelstraat. In de winter schijnt dit dé kerstshop plek te zijn van Denemarken. De Denen claimen ook dat de kerstman hier vandaan komt. In ‘det Gamle Apotek’, een winkel met 46 verschillende kamertjes in een oud pand in de winkelstraat, schijn je het hele jaar door alles te kunnen kopen op het gebied van kerstversiering, maar ook veel verschillende cadeaus.

Danland Løyt

Onze laatste overnachting is in vakantiepark Danland Løyt. We rijden via Åbenrå, waar we boodschappen doen. Je merkt dat dit echt dé grote stad in de omgeving is. De omgeving van Åbenrå is vlak, en lijkt in eerste instantie veel op Nederland, maar als we verder naar de kust rijden verandert het landschap en zitten we opeens in groene heuvels met uitzicht op de zee. Wat verrassend dat het opeens zo mooi is! Danland Løjt is een prettig park met cottage achtige huisjes en voldoende faciliteiten, en de zee is vlakbij. Als je liever niet te ver wilt rijden is dit een perfecte plek voor een vakantie.

25/09/11

Weer naar huis, wat jammer! We hebben een erg goede indruk van Denemarken gekregen. Het landschap is heel verschillend, van bosrijk naar lieflijk heuvelachtig en de zee is bijna altijd dichtbij. De Denen zijn niet heel extravert, maar wel erg vriendelijk. Je kunt je overal prima redden met Engels. De Denen lijken wel wat op Nederlanders, daarom voelt het in Denemarken en beetje als thuiskomen.
Families met kinderen kunnen hier een heerlijke vakantie hebben op de mooie vakantieparken, maar ook voor stellen zijn er leuke opties, zoals een stuk van de Margriet route rijden, wandelen op Funen, eilandhoppen, of een rondreis langs verschillende kro-hotels.

Noordwest-Europa specialist Buro Britain heeft een bijzondere nieuwe bouwsteen aan haar zomerprogramma toegevoegd, waarbij reizigers kamperen in een zogenaamde Pod. Dit is een houten cabin, die uitgerust is met matrassen, kookpitten, klapstoeltjes en elektriciteit. De Pods staan in een bosgebied in het noordoosten van het Engelse Lake District.

Buro Britain biedt het overnachten in een Pod aan als bouwsteen. Een arrangement kan daarom ook gecombineerd worden met andere korte vakanties of een complete rondreis uit het reisaanbod. Vakantiegangers kunnen kiezen uit drie, vier of zeven overnachtingen in een Pod.

Hans Hofmans, Marketing Manager van Buro Britain, in een reactie: “Kamperen in een Pod is een Brits fenomeen en hard op weg om een rage te worden. Het feit dat deze houten tenten in het prachtige Lake District staan, helpt natuurlijk ook. Het vakantiepark is een uitstekende uitvalsbasis om de uitgestrekte meren te ontdekken en mooie wandelingen door de natuur te maken. Bovendien is er op het vakantiepark ook het nodige te beleven, met een spelletjeskamer, speeltuin, supermarkt en restaurant. Veel Nederlanders zijn dol op kamperen, dus zeker met dat beetje extra comfort dat een Pod biedt, is het een leuke toevoeging op ons aanbod.”

Noordwest-Europa specialist Buro Britain heeft twee bijzondere korte vakanties aan haar zomerprogramma toegevoegd, waarbij reizigers gedenkwaardige plekken aandoen die betrekking hebben op de Titanic.

Op 10 april 1912 begon het cruiseschip de Titanic aan haar eerste en enige reis. Vier dagen na het vertrek vanuit de haven van het Ierse Cobh raakte het luxe schip een ijsberg, waardoor 1523 van de 2228 passagiers en bemanningsleden in het ijskoude water van de Atlantische Oceaan omkwamen.

Hans Hofmans, Marketing Manager van Buro Britain: “2012 is een bijzonder jaar om naar Ierland op vakantie te gaan. Om de 100-jaar oude gebeurtenis te herdenken, worden dit jaar op diverse plaatsen festiviteiten georganiseerd.”

Buro Britain biedt een 4-daagse hotelreis naar Cork en Cobh en een 4-daagse hotelreis naar Belfast en Portrush. In Cobh kan men bijvoorbeeld de Titanic Trail volgen, een gemarkeerde wandelroute door de haven en langs alle plekken die een herinnering bewaren aan de Titanic en haar passagiers. In Belfast kan men een interactieve tentoonstelling bezoeken die in april 2012 in het Titantic Quarter geopend wordt en volledig in het teken staat van de Titanic. Dit is ook de plek waar het schip is gebouwd en te water is gelaten.

De Noren houden van hun enorme land en daarom doen ze er alles aan om de natuur zo goed mogelijk te beschermen. Juist door het bereikbaar maken van die natuur wordt zij ook het beste beschermd. Men heeft tal van toeristische routes, goed gemarkeerde wandelpaden en trektochten, bemande en onbemande (schuil)hutten en prachtige uitzichtpunten gecreëerd. Dat is niet alleen goed voor het gemak van de bezoeker maar ook voor de natuur en haar oorspronkelijkheid, met name voor de beschermde planten- en diersoorten. De nationale parken zijn daar een lichtend voorbeeld van. In Fjord-Noorwegen zijn er maar liefst acht en elk park heeft een eigen karakter.

Het park Jotunheimen is een ruig en imposant berglandschap, niet in het minst omdat hier ook de hoogste berg van Noorwegen boven alles uitsteekt. De Galdhøppigen is 2469 meter hoog en op verschillende manieren voor wandelaars bereikbaar. De waarschijnlijk mooiste is het overbruggen van een gletsjer – met een gids – op weg naar de top. De grootste gletsjer van Europa – de Jostedalsbreen – vind je in het gelijknamige park. Het landschap eromheen is gevarieerd, van loofbossen in het laagland tot dramatische bergpieken. Je kunt naar verschillende uitlopers van de gletsjer wandelen – zoals de Briksdalsbreen en de Austedalsbreen -  en kanoën in een van de gletsjermeren.

Ronduit indrukwekkend is de ruimte van de het nationaal park Hardangervidda, het grootste hoogland van Noord-Europa. Hier woont een rendierpopulatie van maar liefst 10.000 dieren, maar ook poolvossen en sneeuwuilen. Hier zijn ook talrijke meertjes en bergbeken waar je op bergforellen kunt vissen.
Het nationaal park Dovrefjell-Subdalsfjella is een hooggebergte dat nog steeds zijn oorspronkelijke fauna heeft: poolvossen, veelvraten, steenarenden, giervalken, muskusossen en wilde rendieren. De hoogste berg in dit gebied is de Snøhetta en er zijn wandelingen uitgezet met overnachtingsmogelijkheden.
Tussen de Hardangerfjord en de Sørfjord  ligt op een schiereiland de meest zuidelijke gletsjer: de Folgefonna. Hij is niet de grootste, maar hij heeft wel degelijk invloed op het beeld van dit landschap dat groots en dramatisch is. In het Folgefonna nationaal park heb je vijf rivieren en vele meren in alle soorten kleurschakeringen dankzij het gletsjerwater. Een prachtig park om wandelen, over gletsjers of over bergweiden.

Het nationaal park Hallingskarvet is een van de meest ongerepte berggebieden met zeldzame en beschermde plantensoorten en omvat naast een berggebied en stroomdalen ook een hoogplateau waar bergrendieren, poolvossen, sneeuwhazen en steenarenden leven. In de beboste dalen leven elanden en reeën. Ook in dit park zijn mooie wandelroutes uitgezet.

Reinheimen ligt in het gebied van het Romsdal en is het één na grootste nationaal park en heeft een gevarieerd landschap. Het strekt zich uit van de fjorden over bergweiden, dalen en hoge bergtoppen tot het brede Gudbrandsdal. Ook hier is de oorspronkelijke fauna behouden gebleven met rendieren, veelvraten, steenarenden en sneeuwhoenders. Één van de markante bezienswaardigheden is de Trollveggen, met 1100 meter de hoogste verticale rotsformatie ven Europa.

Een van de oudste en meest gevarieerde landschappen vind je in het nationaal park Breheimen aan het einde van de lange Sognefjord. Het landschap kenmerkt zich hier door weelderige dalen, vruchtbare zomerweiden, dramatische hoogvlaktes, meren en gletsjers. In dit park zijn ook 6000 jaar oude resten van nederzettingen uit de nieuwe steentijd gevonden.

Wie zijn eigen karakter in de parken van Fjord-Noorwegen wil ontdekken, kan bij Noord-Europa specialist Buro Scandinavia terecht. Met de kennis van hun reisspecialisten zijn rondreizen samengesteld die al jaren tot de beste zijn verkozen

De kust van Fjord-Noorwegen is uniek op de wereld en het zal de bezoeker niet verbazen dat ook de steden uniek zijn. Hun geschiedenis gaat vaak ver terug, naar de bronstijd of zelfs eerder. Ook de ligging bepaalt het karakter van de steden: een beschutte baai, een berghelling een schiereiland of een archipel voor de kust… En altijd zijn ze de toegang naar het schitterende achterland van de fjorden, hooglanden, bergtoppen en gletsjers. Van cultuur naar natuur en weer terug. Je kunt er niet genoeg van krijgen!

De eerste sporen van nederzettingen bij Stavanger dateren van na de laatste ijstijd, maar haar betekenis kreeg de stad vanaf de 12^e eeuw als een marktplaats en bisschopsstad. De bouw van de kathedraal van Stavanger was rond 1125 voltooid. Later verloor Stavanger die  religieuze status en ontwikkelde het zich tot een belangrijke haringvissershaven en met de visindustrie werd ook de scheepsbouw belangrijk. Maar als je op een terras van de gezellige Skågenkaien zit, kijk je vooral naar aangemeerde zeilboten uit heel Europa. Achter de kade wacht ‘Gamle Stavanger’, de oude stad, op nieuwsgierige wandelaars. Stavanger is ook het vertrekpunt naar het schitterende achterland. Vanaf hier kun je een boottocht maken naar het startpunt van de wandeling naar de Preikestolen die uitkijkt over één van de mooiste fjorden van Noorwegen, de Lysefjord.

Haugesund ligt strategisch sterk aan de zeestraten Smedasundet en Karmsundet, nog steeds een van de drukste vaarroutes langs de kust. Daarom was het landschap rond de stad van grote betekenis in de Vikingtijd. Harald Schoonhaar, de eerste koning van Noorwegen, had zijn hoofdkwartier in de plaats Avaldsnes, vlakbij Haugesund. In Avaldsnes treed je de indrukwekkende geschiedenis van de Vikingen binnen. Bezoek het Noordvegen Historiesenter en het culturele erfgoed uit de vikingentijd en de middeleeuwen. In Haugesund ga je dan op het terras van één van de vele cafés of restaurants van de Indre kai de vele indrukken van de dag bespreken.

Bergen is misschien niet de grootste Europese stad en toch is er veel over deze sympathieke en internationale stad over te vertellen. De stad werd volgens overlevering gesticht in de 11^e eeuw en was tot ver in de 13^e eeuw de hoofdstad van Noorwegen. In die periode ontwikkelde Bergen zich ook tot een van de belangrijkste Hanzesteden. Bergen was niet alleen een handelsstad maar was en is ook een cultuurstad. De beroemde componist Edvard Grieg is hier geboren en het zal je niet verbazen dat hier regelmatig concerten worden uitgevoerd. Het uitstekende Filharmonisch Orkest van Bergen is één van de oudste ter wereld. De stad ligt aan de voet van zeven machtige bergen. Één ervan is de Fløien die met een kabelbaan te bereiken is. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over de stad en de eilanden voor de kust. Wandel van de Fløien door de bossen naar beneden en je komt in Bryggen terecht, het mooie, oude middeleeuwse centrum Bryggen dat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst staat. En over het laatste gesproken: Bergen heeft ook een andere belangrijke functie. Vanuit hier vertrekken veel vakantiegangers naar andere onvergetelijke indrukken in de grootse natuur.

Ålesund is rond de 17^e eeuw gebouwd op drie eilanden die een belangrijke vissershaven omringen. Het is een onverwacht unieke stad met een bijzondere voorgeschiedenis. In 1904 werd de stad, die hoofdzakelijk uit houten huizen bestond, vrijwel geheel verwoest door een grote brand. Van overal kwam hulp om de stad te herbouwen. De Duitse keizer Willem II, een liefhebber van Noorwegen, stuurde schepen met levensmiddelen en bouwmaterialen en ook maar bouwvakkers en architecten. Zij zorgden ervoor dat de stad herbouwd werd in de toen populaire stijl: de Jugendstil. Die oude binnenstad is nog steeds te bewonderen. Velen noemen Ålesund de mooiste stad van Noorwegen. Vanaf hier kun je het vogeleiland Runde bezoeken met zijn papegaaienduikers. Of vaar door de Hørundfjord  en bewonder de indrukwekkende bergen van de Sunnmørsalpene. En verbaas je in het binnenland over de schoonheid van de Geirangerfjord.

Het panorama vanaf de oude stad Molde is oogverblindend. 222 deels sneeuwbedekte bergpieken kijken daar op je neer. De stad en het prachtige uitzicht werden door het internationale toerisme in de 19^e eeuw ontdekt. Uit die tijd stamt ook de naam ‘Rozenstad’ vanwege het grote aantal rozenstruiken in de tuinen. Vanaf hier kun je niet alleen pittoreske vissersdorpjes aan de kust bezoeken, je kunt ook de mooiste toeristische route ter wereld richting Kristiansund nemen: de Atlantische Weg die zich langs de spectaculaire kust en over eilandjes slingert. Molde is ook een uitstekend vertrekpunt naar een ander knus stadje aan de kust – Åndalsnes – en het Romsdal met zijn prachtige wandelmogelijkheden. Vanaf Åndalsnes steigt de toeristische route Trollstigen in haarspeldbochten omhoog naar alweer een schitterend uitzicht. Ja, de steden van Fjord-Noorwegen zijn de poorten naar geluk!

Wie ook de steden van Fjord-Noorwegen tijdens zijn vakantie wil bezoeken, kan het beste terecht bij Noord-Europa specialist Buro Scandinavia. Hier adviseren reisspecialisten die Noorwegen op hun duimpje kennen. De rondreizen die zij hebben samengesteld, worden al jaren als de beste beoordeeld.

Spontaan uit de lucht gevallen vroeg mijn zus me of ik met haar mee wilde naar IJsland, zij om foto’s te maken en ik om haar te chauffeuren in een land waar ik al zo lang van droomde…. 2 maanden later zitten we in het vliegtuig… vol spanning en hoge verwachtingen om dit unieke stukje aarde te ontdekken…. en een beetje angst, mijn verwachtingen zijn zo hoog, dat ik bang ben dat het alleen maar kan tegenvallen…

De vlucht verliep goed en we kregen een heerlijke auto om in te rijden. Het hotel was goed maar het huisje met hottub was geweldig!

De aankomst verliep, mede dankzij de goede zorgen van Buro Scandinavia, prima en de eerste volle dag IJsland maakte de vakantie al meer dan de moeite waard. Echter na 8 dagen IJsland kan ik alleen maar de volgende woorden gebruiken om mijn ervaringen te omschrijven….

De vakantie in IJsland voelde als een zeven gangen diner van een chef-kok… Bij de eerste gang denk je, zo verrukkelijk heb ik nog nooit gegeten en beter dan dit kan het niet worden… maar wat blijkt, elke opeenvolgende gang is net zo verrukkelijk, maar totaal anders en niet te vergelijken. Als afsluiting kregen we op de laatste avond een kopje thee met een bonbon die eigenlijk niet meer paste maar die je niet gemist wilde hebben en wel in de vorm van het Noorderlicht.

Als ik de volgende ochtend vroeg weer in het vliegtuig zit stromen de tranen over mijn wangen, niet vanwege het feit dat ik naar huis moet, (hoewel vakantie leuk is, ik ga ook graag weer naar huis) maar vanwege de enorme indruk die dit land heeft achtergelaten en de hoge verwachtingen die te laag bleken…. Nog lang niet alles gezien en ontzettend genoten! Mooi IJsland tot ziens!