Een bijzonder verblijf op het eiland Dønna

Het zonlicht komt mijn slaapkamer binnen, waardoor ik wakker word. Het is 07.00 uur ’s ochtends en ik hoor helemaal niets. Volmaakte stilte. Langzaam besef ik weer waar ik terecht ben gekomen. Het is Dønnes Gård op het eiland Dønna, dat tegenover de grotere plaats Sandnessjøen op het vasteland ligt.

Gisteren ben ik hier aangekomen en regende het licht. Ik werd welkom geheten door Tone en Jens. Bij binnenkomst viel meteen de huiselijke sfeer op met decoraties uit vervlogen tijden en een woonkamer waar we later nog gezellig zaten met een drankje en onze medegasten.

 

Eerst was er tijd om te genieten van het diner. De filosofie is dat er in de keuken gewerkt wordt met lokale producten en dat wat op het menu staat correspondeert met wat hier op de boerderij traditioneel geserveerd wordt. Er werd dan ook begonnen met een typisch Noors voorgerecht; de gerookte zalm. Het is een heerlijk begin voor het hoofdgerecht: een typische boerenmaaltijd met mals vlees, aardappels en groenten. De combinatie smaakte heerlijk.

De boerderij waar ik overnacht, dateert van het jaar 1890 en heeft 6 kamers op de 1e verdieping, waarbij twee badkamers gedeeld moeten worden. Elke kamer is met een andere kleur ingericht. De groene kamer is voor mij en biedt uitzicht op de goed onderhouden tuin en op het andere witte gebouw waar de familie woont.

 

 

 

 

Uiteindelijk werd het droog en besloot ik de goed gemarkeerde wandelpaden naar boven te volgen. Het is een pad, wat zich door het bos werkt langs met mos bedekte rotsen en dichte naaldbossen. Na ongeveer een half uur bereikte ik de top van Dønnafjellet en geniet hier van een waanzinnig mooi uitzicht. Eerst is daar de vlakte van het eiland met in de verte Dønnamannen. De bergketen in de vorm van een gezicht, die te beklimmen is tijdens een dagtocht. Links daarvan zijn de ‘Seven Sisters’ zichtbaar, alhoewel ik maar zes bergtoppen tel. Maar het meest fascinerend is toch wel het uitzicht de andere kant op, op open zee, waaruit het eiland Lovund oprijst als een massief blok gesteente. Links ervan zijn ook nog de puntige bergpunten van Træna zichtbaar. Het is inmiddels laat en om 23.30u gaat de zon onder. De wolken ontnamen me een unieke zonsondergang, maar het weinige licht wat onder wolken zichtbaar werd maken al indruk.

 

Het werd laat, dus tijd om terug te gaan naar Dønnes Gård. Bij aankomst waren mijn mede-gasten nog wakker en zaten gezellig in de woonkamer te praten over de dag van morgen. De een besluit te gaan fietsen, wat inderdaad prima kan, de ander besluit het rustig aan te doen en om 11.00 uur een rondleiding te maken door Dønnes Kirke. Het kerkje wat naast de boerderij ligt is de belangrijkste attractie van Dønna en was van oorsprong een privé kerk van een invloedrijke familie. Het meest bijzondere aan dit kerkje is een mausoleum met daarin 22 grafkisten van de familie Tondres die hier in de periode van 1600 tot 1800 leefden.

 

Ik moet de volgende dag helaas weer verder, maar ik kijk terug op een heerlijk verblijf in een geweldige en rustige omgeving. Een plek waar je graag wat langer had willen blijven, maar waar je ook met veel plezier op terugkijkt.

                 

Leave A Comment