The Wild Atlantic Way – southwest

Door reisspecialist Pepijn

Op uitnodiging van Fáilte Ireland en Ireland Tourism ben ik naar Cork afgereisd om kennis te maken met de het Zuidwestelijke gedeelte van de Wild Atlantic Way, nl de kustlijn van county West Cork en Kerry.

Samen met 25 andere touroperators uit Europa, Amerika, India en Australië bezocht ik deze regio met als hoogtepunt the Ring of Beara, de ring of Kerry en de Dingle Peninsula.

 

 

De Wild Atlantic Way is Ierlands eerste lange afstand route die in maart 2014 geopend zal worden. De route strekt zich uit van het Inishowen Schiereiland in Donegal tot aan Kinsale in County Cork. De route die zo’n 2.500 km lang is biedt 156 bezienswaardigheden .

 

 

 

Kayaking by night

Ongeveer een uur voor zonsondergang ontmoeten we Jim Kennedy van Atlantic Sea Kayaking, een Wild Atlantic Way-ambassadeur.

In het zoutwatermeer Lough Hyne dat via een nauwe opening in verbinding staat met de Atlantische Oceaan zullen we een tocht gaan maken van ongeveer een uur. Na onze veiligheidsinstructies gaan we met onze kajaks in de schemer te water. Jim vertelt ons over deze mooie omgeving, de geschiedenis en de mensen die hier gewoond hebben. Nu het donker is geworden zien we het zoute water fluorescerend oplichten als we met de peddel door het water gaan, erg bijzonder! De bijna volle maan geeft ons voldoende licht en de wolken die af en toe voorbij komen maken dat de omgeving er sprookjesachtig uitziet. Omdat er geen wind is reflecteert het water als een spiegel en is het muisstil.  Onder begeleiding van Jim en andere instructeurs gaan we na ongeveer een uur weer aan wal en worden we opgewacht door zijn vrouw en kleindochter die ons een heerlijke warme sap met (flinke) scheut Ierse wiskey inschenken.


Cape Clear

Vanuit de haven van Baltimore gaan we per boot naar het bewoonde eiland Cape Clear. Op het programma staat ook een Walvissafari. Met regelmaat zijn deze grootste zoogdieren ter wereld vanaf de zuid –en westkust van Cape Clear te bewonderen . Maar het is nu midden oktober en de herfst brengt stormachtige winden. Vanwege de hoge golven moeten we de walvissen laten voor wat ze zijn, jammer!

Cleareiland ook bekend als Cape Clear ligt ten zuidwesten van County Cork. Het is het meest zuidelijke bewoonde deel van Ierland en heeft een inwonertal van ruim 100 mensen. Het maakt deel uit van de Gaeltacht. Dit is de benaming voor de regio’s in Ierland waar Iers-Gaelisch, of ook wel kortweg Iers,  de hoofdtaal is. Al deze gebieden worden samen ook de Gaeltacht genoemd. De bewoners noemen het eiland Cape.

Het eiland is verdeeld in een oostelijke helft en een westelijke helft door een landengte. Het eiland is de geboorteplaats van Sint Kierna. Verder is het bekend om het fort Dún an Óir en de vogelstand. Cape Clear heeft ook een vuurtoren en een vogeluitkijkpost.

 

 

 

 

Vogels die op het eiland veel voorkomen zijn:

  • Alken
  • Aalschovers
  • Stormvogels

In het water komen de volgende dieren voor:

  • Zeehonden en zeeleeuwen
  • Haaien
  • Dolfijnen

Men neemt aan dat er nergens in Ierland wilde inheemse slangen voorkomen, maar de inwoners van Cape Clear beweren dat er op het eiland kleine wilde slangen voorkomen.

Bantry 

In de namiddag brengen we een bezoek aan Bantry. Bantry (Beanntraí) is een plaats in de county Cork en ligt aan de kop van de Bantrybaai. Het stadje ligt aan de N71, tussen de schiereilanden Beara en Sheep’s Head. Bantry heeft een belangrijke regionale functie. Een belangrijke bron van inkomsten voor de lokale bevolking is – naast het toerisme – de mosselkweek, wat duidelijk te zien is aan de rijen drijvende netten met mosselen in de baai.

Bantry House and Garden ligt op een indrukwekkend terrein en biedt prachtig uitzicht op de baai. Het huis/hotel is gevestigd in een historische pand uit de 17e eeuw en biedt uitstekende accommodatie. De familie woont nog steeds in het gedeelte van dit statige ‘home’ .

Vanuit Bantry hebben we een fantastisch uitzicht op de Beara Peninsula.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ring of Kerry

We rijden de wereldberoemde route Ring of Kerry met de klok mee via de plaatsje Waterville en Portmagee. Vanuit hier kunnen trips de eilanden Valentie Island en het nog spectaculairdere  Skellig Island per boot gemaakt worden. Ons bezoek aan Skellig Island wordt vanwege de harde wind en hoge golven afgelast.

Er is een informatiecentrum op Valantia Island, dat een mooi beeld geeft over de geschiedenis van deze mysterieuze rotsformatie in de Atlantische Oceaan.

De Skellig eilanden liggen 12 km uit de kust van Kerry (Valentia-eiland) en bestaan uit 2 kleine rotseilanden: Great Skellig (ook Skellig Michael genaamd) en Little Skellig. Skellig Michael was van de 6de tot de 12de eeuw bewoond door enkele monniken. Ze bouwden op de top van de rotsen stenen hutten in bijenkorfvorm.

De eilanden rijzen als kathedralen uit de oceaan en zijn erg woest. Je klimt ongeveer 600 trappen om de ‘bijenkorven’ van de monniken te bereiken. Halverwege de beklimming splitst het pad zich, linksaf is gevaarlijk en wordt (bijna) niet meer gebruikt. Het ravijn is erg diep.

Er worden max 200 à 250 personen per dag toegelaten op Skellig Michael. Op de groene rotsen is het niet moeilijk om talloze vogelsoorten waar te nemen, waaronder de fotogenieke papegaaiduikers. Ook zeehonden liggen nogal eens te rusten op de kliffen. Op de boottocht terug vaar je langs Little Skellig. Op deze donkere rotsen leven duizenden zeevogels (waaronder Jan van Genten).

Ik ga zeker nog ’n keer terug om de Skellig eilanden te bezoeken! In de middag maken we nog een wandeling op Valentia Island met zijn mooie uitzichten.

 

Dingle

Vandaag vervolgen we onze route naar de prachtige Dingle Peninsula . Deze route lijkt wat ruiger dan de Ring of Kerry. Er is minder vegetatie en de kliffen en bergen zijn hoger.
We brengen een bezoek aan The Blasket Centre, een informatiecentrum over het eiland Great Blasket dat voor de kust van Dunquin ligt.

De Blasket-eilanden zijn een onbewoonde eilandengroep. Vroeger waren de 5 grootste bewoond en de 7 kleinere eilandjes niet. In 1953 vertrokken de laatste bewoners.

Blasket Island werd mede bekend door de grote hoeveelheid gepubliceerde schrijvers die er vandaan kwamen. Ondanks dat er nooit meer dan 200 bewoners tegelijk waren, zijn er tientallen boeken geschreven op de eilanden. De bekendste zijn The Islandman van Tomas O’ Criomthain en Peig, de autobiografie van Peig Sayers. Vele boeken werden oorspronkelijk in het Iers gedicteerd, omdat de schrijvers vooral vertellers van verhalen waren.

 

 

 

 

 

 

 

Leave A Comment